bocuruk

ÇOCUKÇA DANSETTİK :)

2009-06-14T22:33:00.021+03:00

Güzel Prenses' imin 31 Mayıs ta Yabancı Özel Okullar sınavı ile başlayıp, bir hafta sonra SBS ile devam eden sınav heyecanından hemen sonra, diploma töreni ve mezuniyet gecesi çoşkusunu yaşadık. Allah herkese nasip etsin. Tatlı heyecanlar bunlar:) "Daha dün gibi" dedik, okuldaki töreni izlerken... Sanki dün getirip bırakmıştık 1. sınıf sıralarına. Ne kadar da korkuyorduk bırakıp giderken. Çocukça' nın sahibi Ender Hanım ve Arif Bey' e keşke ilköğretim okulunuz da olsaydı demiştik Merve' yi yeni bir okula göndermenin endişesi içinde. Ancak iyi bir anaokulu eğitiminin ilk günden gördük farkını. Güzel prensesim bizi hiç zorlamadan, yormadan, mutlu ve başarılı bir öğrencilik geçirerek mezun oldu okulundan. Şimdi sırada iyi bir lise ve tabii sonrasında üniversite eğitimi var Allah izin verirse.

Vee, Çocukça miniğimi de muhteşem bir gösteri sonundaki diploma töreni ile ilköğretime yolcu etti. Umarım İrem de ablası gibi; bizi üzmeden, yormadan, mutlu bir öğrencilik geçirerek başarılı bir şekilde okur.

Tüm Çocukça sahnede dansetti gösteri sonunda :)

Miniğim diplomasını beklerken...

6 yaş Öğretmeni Nehir Hanım İrem' in diplomasını verirken

Bu seneki gösterinin konusu müzik ve dans idi. Değişik ülkelerin danslarını sergilediler çocuklar bizlere. Kendileri de en az bizler kadar keyif aldılar. Abartmasız muhteşem bir gösteriydi. Fotoğraflar gösterinin hakkını çok veremedi farkındayım:( Neyseki profesyonel çekim de yapıldı gösteri süresince.

Japon Balerinler

Hem çaldılar, hem oynadılar

Haiti'den esintiler

Sağlam kafa, sağlam vücutta bulunur!

Soğuk ülkelerin sıcak çocukları :)

Folklör gösterilerine Atamızın bu fotoğrafı eşlik etti

5 yaş grununun folklör oyunu

4 yaş folklör gösterisi

6 yaş İspanyol dansı

5 yaş Rus dansı

Emeği geçen herkese çok teşekkür ederiz.

SİNİ KÖFTESİ

2009-05-26T19:51:00.000+03:00

Sevgili Fethiye' nin bu tarifini yapalı 3 ay olmuş. Blog işini ihmal ettiğim ve de etmeye devam ettiğim nasıl belli değil mi? Ama bu güzel tarifi hatırlatmak iyi olur diye düşündüm. Hadi Elvan dedim kısa da olsa bir merhaba de:) Tarifi denemenizi öneririm.

Bir önerim daha olacak;

Elif Şafak' ın "Aşk" kitabını okuyorum şu günlerde. Bitirir bitirmez tekrar okuyacağım sanırım, yada başucu kitabı yapacağım. Herkese şiddetle tavsiye ediyorum.

Daha uzun postlarda görüşebilmek dileğiyle, şimdilik hoşçakalın...

2009-05-07T14:23:00.010+03:00

Sevgili Tijen' in bu yazısındaki fotoğrafı görünce yazdığım yorumda odamdaki emanet orkideden bahsetmiştim ona. Ve fotoğrafını çekmeyen kalmadı demiştim. En güzelini Musa Adar Bey çekmiş. Görünce dayanamadım, yayınlıyorum. Sizler de görün istedim.

Uzun yıllardır iş arkadaşlığı yaptığımız, artık abimiz olan Musa Bey' in çok güzel fotoğraf çalışmaları var. Bugün flashdisc e üstteki fotoğrafları kaydederken, çektiği diğer ağaç ve çiçek fotoğraflarını da yükledi sağolsun. Ben de içlerinden seçtiğim birkaç tanesini daha paylaşıyorum:)

Üstteki demet tüm annelere :)

SOĞANLI MİLFÖYLÜ KİŞ

2009-05-02T01:11:00.005+03:00

Karamelize soğan tadını, soğanı sevenlerdenseniz bu tarif tam size göre :) Sevgili Hatice' nin sayfasında bu tarifi gördüğümde hem onun anlatımını hem de tarifin asıl sahibi Sevgili Özlemaki' nin tarifini okudum.

Çok çeşit yemeyen ev halkım için iyi bir akşam yemeği olacağını düşündüğüm için iş çıkışı markete uğrayıp malzemelerden eksik olan mantarı aldım. Kısa sürede hazırlanan, yanında çay veya ayranla dileyenler için gazlı içeceklerle iyi gidecek bir yemek oldu. Tarife yukarıda verdiğim her iki linkten de ulaşmanız mümkün.

Ancak ben tarifi kısaca yineleyecek olursam; yarım ay şeklinde doğranmış 4 baş soğanı az yağda soteledim. Doğranmış 1 kutu mantarı önce kendi suyunu çekene kadar pişirip daha sonra yine az yağda soteledim. 3 yumurta, 1 kutu krema, 1 avuç rendelenmiş kaşar, pastırma ve sotelenmiş soğan ile mantarla bir güzel harmanladım. Büyük bir fırın kabını hafifçe yağlayıp milföyleri aralarında hiç boşluk kalmayacak şekilde yerleştirdim ve yukarıdaki karışımı üstüne döküp 200 derecelik fırında 30 dakika pişirdim.

Her yeni denediğim tarifte olduğu gibi; sofrayı kurup tabaklara servis yapıp Şef' in ve kızlarımın tatmasını bekledim. Tepkileri çok iyi oldu:) Tarif için hem Sevgili Hatice' ye, hem de Sevgili Özlamaki' ye teşekkür ederim.

Sayfamı uzun zamandır güncellememiştim. Umarım bundan sonra bu kadar uzun ara vermem. Şef' in dönüşü bana doping oldu:) Allah kimseyi ayrı bırakmasın. Ayrılık zor ama tabii Allah başka türlü ayrılıklar vermesin.

Hepimize sağlıklı, mutlu ve keyifli bir haftasonu diliyorum...

TARÇINLI-CEVİZLİ KURABİYE

2009-01-17T22:03:00.009+02:00

Uzuuunnn zaman olmuş, yazmayalı. Neden mi? Biraz tembellik, biraz boşvermişlik, biraz vakitsizlik ve paylaşmaya değer şeyler yapamama nedeniyle. Bir de eşimin son 7 aydır evden uzakta çalışmasının etkisi var tabii. En son izne geldiğinde sayfama ekleme yapmamamdan şikayetçiydi o da. Ve ben sevdiğim arkadaşlarımın sayfalarına uğradığımda birşeyler eklemişlerse onlar için herşey yolunda demek ki deyip seviniyorsam, benim sayfama gelen arkadaşlarımın da benzer duygular içinde olabileceğini düşünüyorum. O nedenledir ki arşivimden bir tarif seçip bu sessizliğime bir son vermek istedim.

Bu arada; bu akşam haberlerine son dakika giren İsrail'in ateşkes kararının kesin olmasını bu anlamsız savaşın biran önce sona ermesini diliyorum.

Tarçınlı-Cevizli Kurabiye :

Malzemeler :

1 paket oda sıcaklığında margarin veya tereyağı
3 yemek kaşığı toz şeker
1 su bardağı dövülmüş ceviz veya fındık
1 paket vanilya
3 su bardağı un

Fırından çıktıktan sonra üzerini kaplamak için :

3 yemek kaşığı şeker
1 yemek kaşığı tarçın

Yapılışı :

Oda sıcaklığındaki margarin, şeker, ceviz, un ve vanilya kulak memesi yumuşaklığı kıvamında bir hamur olacak şekilde yoğurulur. Ceviz büyüklüğünde yuvarlanarak fırın tepsisine dizilir. 180 derece ısıtılmış fırında pembeleşene kadar pişirilir.

Fırından çıktıktan sonra kurabiyeler ılıkken yani 3-4 dakika kadar sonra şeker-tarçın karışımı ile üzerleri kaplanır ve servis tabağına alınır.

Herkese mutlu, huzurlu, sağlıklı, keyifli pazarlar ve iyi bir hafta diliyorum...

ULUSLARARASI ARKADAŞLIK ÖDÜLÜ

2008-10-22T16:33:00.004+03:00

Sevgili Aysel 'ciğim ve Sevgili Serpil' ciğim beni de bu ödüle layık görmüşler. İkisine de sonsuz teşekkürler:) Zincirin devamlılığı açısından benim de ödülü başka arkadaşlarıma devretmem gerekiyormuş. Ancak daha önceden ödülü almayan kişiler olmalıymış. Alıp almadıklarını bilemiyorum ama;

Sevgili Mutfak Solisti
Sevgili Hanife
Sevgili Gülriz
Sevgili Pınar
Sevgili Ayşe

de ödüllerini benim elimden alsınlar istedim:)

AK ŞAHERİM AŞGABAT

2008-10-05T22:05:00.002+03:00

Evettt, sonunda Aşgabat fotoğraflarını yüklemeyi başardım:) 10 günlük Aşgabat seyahatimde aslında çok da istediğim gibi fotoğraflar çekemedim. Oraya gidiş sebebim Şef' i yani sevgili eşimi görmekti. Tabii o çalışıyordu ve ben de hergün onunla şantiyeye yada ofise gidip geldim. O kadar yoğun bir iş temposu içindeydi ki sadece pazar günü birkaç saat birlikte gezebildik. Olsun ben memnundum:)

Şef' in Türkmenistan' da bulunma sebebi 90 tane köprü yapımı projesi. Ben oradayken 10 köprü ilavesi ile yapmaları gereken köprü sayısı 100 oldu. Allah emeklerini karşılıksız bırakmasın.

Türkmenistan' ın başkenti Aşkabat. Tüm ülkenin nüfusu 6 milyon civarında. Dolayısiyle buradaki kalabalık ve kargaşadan eser yok. Hayatımda gördüğüm en temiz şehir. Her yerde sabah erkenden akşam geç saatlere kadar etrafı süpüren, temizleyen hatta peyzajı yapan kadınlar var. Ülkede çalışma hayatında kadınlar çok etkin. Türkçeyi birçoğu çok iyi konuşuyor. Türkçeyi anlayan ama konuşamayanlar da var. Bizim tv kanallarını seyrediyorlar. Sanırım Türkçe' yi öğrenmelerinde bu çok faydalı olmuş. Türkmence asıl dilleri ama gene birçoğu Rusca' yı da çok iyi konuşuyor.

Aşgabat başlıkta yazdığım gibi bembeyaz bir şehir. Yeni yapılan binalar genelde 12 katlı ve kat yükseklikleri 4,5-5 metre civarında. Binaların dışı beyaz mermer kaplı. Bu yeni binalar oldukça modern ve zaten rezidans olarak isimlendiriliyorlar. Ancak çoğu boş. Zaten şehir çok boş görünüyor. Fotoğraflara bakarken güzel prensesim "anne sanki sokaklar sen fotoğraf çekesin diye boşaltılmış gibi" dedi. Bu sakinlik bana çok iyi geldi. Şef' e buradan da bana böyle bir gezi yapma fırsatı verdiği için çok teşekkür ediyorum;)

Şehrin her yanı park ve anıt dolu. Her bağımsızlık yıldönümleri için bir anıt yapmışlar. Şehir hala bir şantiye görünümünde. Orada da hep söyledim sizlere de söylemek istiyorum bu şehri bir de 10 yıl sonra gezmek lazım. Gerçi turist diye bir kavrama çok uzaklar. Oraya giden her yabancı çalışmak için gidiyor. Aşgabat' da çalışmaya gelen çok sayıda Türk var. İnşaatların birçoğunu Türk Firmaları üstlenmiş.

Yukarıdaki binanın fotoğrafını arabayla geçerken çekebildim. Burası çocuk tiyatrosuymuş. O kadar güzel ve o kadar büyük bir bina ki. İnanın kıskandım. Neden bizim ülkemizde böyle bir çocuk tiyatrosu binası yok ki?

Bu fotoğrafı da Şef' in 1 ay kaldığı ve ben gelmeden birkaç gün önce boşalttığı evden çektim. Google Earth de fotoğrafım kabul gördü:) Bir rezidansın 12. katından çekilmiş bir fotoğraf bu. Şehir arkada görülen kopetdag dağları haricinde tabak gibi dümdüz. Biraz yüksekten tüm şehri görmeniz mümkün. Ata toprağı olmasının da etkisi var mı bilemiyorum ama ben Aşgabat' ı sevdim.

Halkın büyük kısmı yukarıdaki fotoğrafta görünen tarzda evlerde yaşıyor. Uydu antenlerinin çokluğu sizin de dikkatinizi çekti değil mi? Şehrin en kalabalık yerleri bu binaların olduğu yerler. Doğalgaz, elektrik, su bedava! Telefon ücreti sembolik denilebilecek kadar ucuz. 1 sene öncesine kadar 1 depo benzin 1 dolarken, şu an 3 dolara doluyor. Yine 1 sene öncesine kadar 1 dolar 23.500 manat iken şu an 1 dolar 14.800 manat ve hayat pahalılığından şikayet ediyorlar. Çünkü halkın geliri çok düşük. Türk firmalarında çalışan yerli personel halkın diğer çalışan kısmına göre daha şanslı çünkü maaşları daha iyi. Ama devlet çok zengin. Ve bu zenginliğini parklar, anıtlar ve yeni yapılan binalarda oldukça iyi gösteriyorlar.

Aşgabat' da Türk yemekleri yapan birsürü yer var. Bunlar arasında en tutulanlardan biri yukarıda fotoğrafını gördüğünüz restaurant. Ramazanda Aşgabat' da olduğum için bu lokantaya gittiğimizde iftar için gelen birçok Türk' e rastladık. Türk yemeklerini bizim kadar güzel yapıyorlar. Mercimek çorbaları özellikle enfesti.

Bu anıtın ismi Kırkayak. 10 tane ahal teke atı ve önünde rahmetli devlet başkanları Türkmenbaşı' nın heykeli var. Ahal teke atları çok değerli. Çünkü çölü susuz geçebilen tek at cinsiymiş. Bu arada halk Türkmenbaşı' nı çok seviyor. Her yerde heykelleri var. Kabrini de ziyaret ettik ancak fotoğraf makinamın şarjı bittiği için fotoğraf çekemedim. Şef çekti aslında ama ben onları almayı unuttum maalesef:( Zaten içeride fotoğraf çekimine izin vermiyorlar. Aslında birçok yerde de fotoğraf çekmek gadagan yani yasak. Bir akşam yemek yediğimiz yerden eve yürürken çok tenha bir caddede fotoğraf çekiyordum ki polislerin uyarısıyla karşılaştık. Meğer devlet başkanı o binadaymış ve yol trafiğe kapatılmış. Biz de birbirimize şaka yapıyorduk ya bak hiç kimse yok yollar sanki bize ait diye:))

Burası Yimpaş. Şehirdeki en büyük ve en kalabalık alışveriş merkezi. Kasiyerler hem aldıklarınızı kasadan geçiriyor hem paketlemesini yapıyor. Harika değil mi? İlk kat market, ikinci kat giyim mağazaları ve son kat restaurant, güzellik merkezi ile sinemadan oluşuyor. Anlayacağınız bir Türk' ün Türkmenistan' da yabancılık çekmesi mümkün değil. Ama Türkleri çok sevdikleri söylenemez. Kötü örneklerimizi çok görmüşler maalesef. Ve Türklere karşı vize ile başlayan, ülkeye girer girmez oturma izni ile devam eden oldukça sıkı yaptırımları var. Başbakanımızın son Türkmenistan ziyaretinde söylediği Türlerden istenen vize, evliliklerin tescillenmesi konuları bizim oradaki vatandaşlarımız için biran önce halledilmesi gerek konular. Vize işlemleri en az 1 ay sürüyor. Orada çalışan firmaların eleman götürürken ne kadar zorlandıklarını anlayabiliyorsunuzdur.

Fotoğrafta gördüğünüz devasa kavunlar buraya özgü ve bal gibi:) Her tür sebze ve meyve bulmak mümkün. Ama en sevdiğim şey gaymak ismini verdikleri yoğurtları oldu. Keçi veya inek sütünden yapılan yoğurtlar 500 gr lık paketlerde satılıyor. Çünkü hiçbir katkı maddesi içermiyor. Ve ismi gibi tadı da tam gaymak:)

Türkmenistan' da hem Türkmen-Türk Liseleri hem de üniversitesi var. Gerçi söylediklerine göre burada üniversite okumak çok pahalıymış. O nedenle biraz imkanı olanlar üniversiyeyi Türkiye veya Rusya' da okuyormuş. Birçoklarının hayali çocuklarını Türkiye' de okutmak.

Bu fotoğraftaki bina Aşgabat' ın 5 yıldızlı otellerinden Grand Türkmen Otel. Şef' in yeni evi buraya ve 3 ayak anıtına çok yakın.

Bu fotoğrafta arkada görünen binayı çok beğendim. Özellikle geceleri görüntü muhteşem. Çünkü bütün binaları ışıklandırıyorlar. Ama gece çekimlerim iyi çıkmadığı için buraya fotoğrafları koymadım. Google Earth te çok güzel fotoğraflar var. Bakmak isteyenlere duyurulur:)

Üç ayak anıtı, bağımsızlıklarının 3. yılında yapılmış. Gece rengarenk ışıklandırmasıyla harika bir anıt. Merdiven veya asansörle yukarı çıkmak mümkün.

Üç ayak anıtının hemen arkasında boynuzunda dünya taşıyan bir boğa heykeli var. Üç ayak anıtının tepesinde ilk liderleri Türkmenbaşı'nın altın heykeli var . Bu heykelin güneşin yönüne göre gün boyunca döndüğü söyleniyor. Ama benim bunu gözlemleyebilecek zamanım olmadı maalesef.

Üç ayak anıtının yakınında devlet başkanının çalışma ofisi var. Fotoğrafta da görüldüğü gibi her yerde bolca polis var. Zaten halkın yarısı polis, yarısı temizlik görevlisi gibi. Onun için şehir oldukça güvenli ve temiz. Ama trafik polislerinin seyyar radarlarla nerden çıktıkları bile belli olmadan arabaların önüne geçip ceza yazmaları özellikle oradaki Türkler arasında çok konuşuluyor.

Her yer park ve anıt dolu demiştim zaten. İşte o anıtlardan biri daha. "Dewlet adam üçindir" yazıyor. Devlet vatandaşa hizmet için vardır anlamına geliyor sanırım.

Aşgabat' da çok büyük pazarlar kuruluyor. Bunlardan en meşhuru "çöl pazarı" imiş. İmiş diyorum çünkü gidemedik. Ancak "Rus Pazarı" Şef' in evine çok yakın ve bir akşam iş dönüşü uğradık. Yavaş yavaş kapatıyorlardı. O nedenle bazı tezgahlar örtülmüş. Hergün kurulan bu pazarlardan "Teke Pazarı" da eve yakın sayılır. Ama onu da ancak dışarıdan görebildim.

Doğumgünü kutlamaları onlar için çok önemli. Doğumgünleri unutulursa darılıyorlarmış:) Sanırım bu nedenle pazarda pasta tezgahı bile vardı. Eeee ben de burada pasta fotoğrafı paylaşmasam olmazdı:)

Ortadaki bina Presedent Otel. Diğer binalar devlet kuruluşlarına ait. Mimarileri çok hoş değil mi?

Bir döner kavşağı çevreleyen yarım ay şeklinde 4 bina. Bir kısmının inşaası henüz bitmemiş. Kule vinçlerden de anlaşılıyor. Bu kule vinçleri bile gece rengarenk ışıklandırıyorlar. Yani şehrin geceleri inanılmaz bir görüntüsü var. Elektrik bedava ne de olsa:)

Yeni yapılan binaların çevreleri hep park ve harika bir şekilde yeşillendirilmiş. Benzin ucuz olduğu için motor gücü çok yüksek arabalar trafikte ve dolayısiyle şehre bir egzos kokusu hakim. Ama ağaçlandırmaya o kadar önem veriyorlar ki hava temizleniyor.

Sağlık bakanlığı binası. Bu binaya kobra diyorlarmış. Çok güzel bir mimarisi var. Aşgabat' da şehirdeki bilboardlarda fotoğrafı olan binalardan biri de bu bina.

Müze, kütüphane ve makamlar köşkü denilen birbirinin aynısı ( yada bana öyle geldi) üç bina. Merdivenlerden çıkıyorsunuz binalardan ikisi sağınızda ve solunuzda kalırken diğeri tam karşınızda oluyor. Binaların önünde aslan heylelleri var. Yanlarında aslanlara tutunarak fotoğraf çektirdik tabii:)

Sekiz ayak anıtı. Bu anıtın çevresi Türk büyüklerinin heykelleri ile dolu. Evlenen bütün çifler mutlaka ziyaret edermiş burayı. Harika bir yapı. Her yerden sular akıyor. Öyle ki su sesinden yanınızdakinin konuşmasını zor duyuyorsunuz.

Caddeler ne kadar boş değil mi? Bunda pazar günü olmasının da etkisi vardır mukakkak. İş günleri özellikle halkın çoğunluğunun yaşadığı yerlerin yakınlarındaki caddeler ve kaldırımlar okuluna, işine giden insanlarla dolu. İnsanların geneli yürüyerek gidiyor gideceği yere. Taksi yok. Daha doğrusu bir yere gitmek istediğinizde otostop yapar gibi el kaldırıyorsunuz, gideceğiniz tarafa giden herhangi bir araba duruyor ve gideceğiniz yer yolunun üstündeyse sizi de düşük bir ücret karşılığında götürüyor. Bir sabah ofise giderken bindiğimiz bayanın arabası o kadar temizdi ki bana buradaki bayandan satılık ilanlarının doğruluğunu hatırlattı. Arabasına bindiğimiz bayan beni Türkmen sandı ve Şef' e eşin Türkmen mi diye sordu:) Ama ben kilo olarak Türkmenlere hiç benzemiyorum çünkü burada kadın da erkek de herkes kalem gibi. Kilolu sayılabilecek belki 1 veya 2 kişi gördüm 10 gün boyunca.

Ünlü anıtlarından biri daha. 5 ayak anıtı. Zamanımız kısıtlı olduğu için uzaktan fotoğrafladığım bu anıt da oldukça büyük bir parkın içinde. Üst kısmında bir de lokantası var. Nereden mi biliyorum? Gitmeden önce internetten o kadar çok araştırma yaptım ki, gittiğimde anlattıklarımın bir çoğunu Şef bilmiyordu bile :)) Bu internet uzağı yakın ediyor, harika birşey.

Çok hoşuma giden çocuk tiyatrosu binasını bir de gece çekmiştim. Fotoğraf kalitesi çok iyi olmasa da bu binayı o kadar beğendim ki fotoğrafı koymadan duramadım.

Anlatmayı unuttuğum birçok şey olduğuna eminim. 7-17 eylül arası Aşgabat' daydım. Döndükten sonra bayram hazırlığı, Şef gelecek diye yaptığım hazırlıklar derken 1 ay geçti bile. Ben eşimin çalıştığı yer olduğu için gitmeden önce internette oldukça geniş bir araştırma yaptım. Özellikle bloglarında Aşgabat ve Türkmenistan' dan bahseden kişilere minnet borçluyum. Belki benim gibi birileri daha merak ediyordur orayı ben de onlara yardımcı olabilirsem ne mutlu bana!

Geçmiş ramazan bayramınızı kutluyor ve hepimize iyi bir hafta diliyorum...

ÇANDARLI'DA TEYZEMİN SOFRASINDAN BAMYA KIZARTMASI

2008-08-17T19:33:00.006+03:00

Geçen haftasonu teyzemin Çandarlı'daki yazlığındaydık. Çok güzel geçen bir haftasonu oldu hepimiz için. Çandarlı'nın soğuk ama çok temiz bir denizi var. Çocuklar ilk başta girmekte zorlansalar da sonradan denizden çıkmaları zor oldu.

Teyzem çok güzel sofralar kurdu bize, sağolsun:) Yediklerimiz içinde biri vardı ki böylesini ilk kez yedim. Bamyayı kızartmıştı. Servis tabağını ilk gördüğümde içindekini soslu biber kızartması zannettim ama teyzem hemen tarifi vermeye başlamıştı bile.

Bu kızartma için öncelikle iri bamyaları tercih etmemiz gerektiğini söyledi. İstediğiniz miktarda iri bamyayı temizleyip, yıkayıp kuruttuktan sonra bol yağda azcık kızartıp servis tabağına alıyorsunuz. Üzerine her tür kızartmaya hazırlayabildiğiniz bol sarmısaklı domates sos yapıp döküyorsunuz ve soğumaya bırakıyorsunuz. Fazla yağ çekmeyen enfes bir kızartma olmuştu. Bol bol yedik tabii. Ellerine sağlık canım teyzem:)

Pazar günü annemle birlikte bize içli köfte bile yaptılar. Annelerimize ve onların nesline baktıkça ben kendimi oldukça tembel hissediyorum. Özellikle biz çalışan bayanlar haftasonu biraz daha özenli yemekler yapabilsek de haftaiçi daha çok pratik yemekler yapmak zorunda kalıyoruz.

Haftasonunun güzel olaylarından biri de yıllardır aynı işyerinde çalıştığım ve çok sevdiğim bir arkadaşımın anne-babasıyla teyzemlerin tanışıp, çok da güzel dost olduğunu öğrenmem oldu. Oysa biz onları tanıştırmayı, kaynaştırmayı planlamıştık:)) Arkadaşım da iznini geçirmek için ailesinin yanındaydı ve cumartesi akşamüzeri 5 çayında teyzemlerde buluştuk. Güzel prensesimden 1 yaş büyük ve 2 yaş küçük iki oğlu var. Allah hepsinin şansını açık etsin. Teyzem çayın yanına fındık unlu (fındıkları robotta çekerek kendisi un haline getirmiş) çok güzel bir kek ikram etti. Bu arada her yemek sırasında ortaya çıkan arıların istilasından kurtulmanın yolunu yine teyzemden öğrendik. Bir kab içinde kahve yaktı ve sonuç inanılmazdı. Kahve yanmaya başlar başlamaz arılar ortadan kayboluyordu.

Bu sene yıllık iznimde Şef'in yanına gideceğim için izin kullanamadım. Bu şekilde haftasonu tatilleriyle idare ediyoruz. Böylesi de fena olmuyor. Değişik değişik yerlere gitmiş oluyoruz. Vize işlemlerim sürüyor, kısmetse 10 gün içinde çıkacağını tahmin ediyoruz. Bu arada yeni birşey yazamazsam dönüşte Türkmenistan Aşkabat izlenimlerimi sizinle paylaşmaya çalışacağım.

Hepimize sağlıklı, başarılı, mutlu, iyi bir hafta diliyorum...

FARKINDA OLMAK

2008-08-07T15:06:00.006+03:00

Sabah gazetesinde yazdığı zamanlardan beri yazılarının tiryakisi olduğum bir yazar; Yılmaz Özdil... Şimdi Hürriyet gazetesinde yazıyor. Nerede yazarsa yazsın, yazılarının benim için iki önemli özelliği var: kısa ve çarpıcı. Evet kısa yazılar yazıyor ama bir o kadar da çarpıcı yazılar. Yazmadan önce araştırma yapıp bir sürü bilgiyi derleyip en kısa, en anlaşılır ve en çarpıcı şekilde okura ulaşmak herkesin harcı değil bence.

Şimdi bu postu neden mi yazıyorum? Özellikle son günlerde yazdığı yazıları arşivden siz de okuyun diye. Okuyun ki bu ülkede makam sahiplerinin daha çok bu makamların havasında olduğunu daha iyi anlayın. Vatan, millet, insan, doğa sevgisi falan hikaye. Herkes kendisini seviyor en çok.

Dünyada, özellikle de ülkemizde olup bitenler beni çok endişelendiriyor. Biliyorum ki birçoğumuz için de durum böyle. Çocuklarımızın geleceği için korkuyorum. Böyle giderse yaşamın vazgeçilmezi su onlar için yine vazgeçilmez ama ulaşılması zor olacak. Ormanlarımız yanıyor sonra da kuraklık var diye üzülüyoruz. Hepimiz de biliyoruz ki ağacı bol olan yere çok yağış düşüyor. Önlenemez bir hızla tüketiyoruz tüm yaşamsal kaynakları:(

*Üstteki fotoğraf www.slaytlar.info adresinden alınmıştır.

BÖĞÜRTLENLİ CHEESECAKE ve BALIKLIOVA' DA BİR HAFTASONU

2008-07-19T20:24:00.038+03:00

Aklıma estikçe değişik cheesecake denemeleri yapıyorum. Evdekilere, özellikle de Şef' e sevdiremediğim bir tat. Son 1 aydır Şef uzaklarda:( Onun sevdiği şeyleri yapamıyorum. İçimden gelmiyor. Birşeyler yapmak istediğimde onun pek de hoşlanmadığı ama benim denemek istediğim tarifleri yapıyorum şu sıralar. Fotoğraftaki cheesecake de onlardan biri. Tarifi Sevgili Kibele' nin Mutfağı' ndan aldım. Garanti bir tarif olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Tarif için yönlendirdiğim linke bakabilirsiniz. Ben sayfamda da olmasını istediğim için aynen aktarıyorum :

Malzemeler:

Cheeseceke için:

3 yumurta
300 gr süzme yoğurt
400 gr krem peynir
1 su bardağı tozşeker
vanilya
100 gr krema
2 çorba kaşığı un

taban için :

2 paket eti burçak bisküvi
yarım su bardağından biraz fazla erimis ılık tereyağı
1 çay kasığı tarcın
yarım su bardağı fındık tozu

üzerine:

böğürtlen
çilek aromalı jel.

Yapılışı:

Bisküvileri robotta toz halıne getirin içine fındık tozu, tarçın ve yağı ekleyin karıştırın iyice. Yağlanmış kelepçeli kalıba bastırarak yayın kenarı 2 cm. yuksekliğinde olsun.

cheesecake için:

peyniri, yoğurdu , kremayı ve sekeri mikserle 5 dakika çırpın . Yumurtaları tek tek ekleyerek çırpmaya devam edin vanilya ve unu ekleyin karıstırın. Bisküvi karışımının üzerine dökün.
önceden ısınmış 150 derecede 40 -45 dakika pişirin. Soğuyunca üzerini örtün dolapta birgün bekletin. Üzerine böğürtlenleri dizin jeli hazırlayın 10 dakika sonra uzerine gezdirin dolapta bir gece bekletin servis yapın..

Geçen haftasonu miniğimin yani İrem' in okul arkadaşı Egemen' in ailesinin yazlığına davetliydik. Yazlıkları Balıklıova' nın çıkışında, harika bir koyda. Yeşille mavinin içiçe geçtiği bir sahili, çok güzel, havuz gibi bir denizi var.

Çocuklarım sayesinde çok güzel dostlar edindiğimi söylemeliyim. Güzel Prenses' imin 3 yıl devam ettiği bale kursu sayesinde ortak konularımın olduğu çok güzel dostlar edinmiştim. Şimdi de miniğimin arkadaşlarının anneleri ile güzel dostlukların başlangıcındayız:)

Yukarıdaki fotoğrafta görülen köşkle ilgili bir efsaneden bahsetti Egemen' in annesi Sevgili Habibe. Zamanın sultanlarından biri yaz için kendine bir köşk yaptırmak için bu koyu seçmiş. Koyun her iki tarafına ve ortasına kestirdiği koyunları astırmış. En geç bozulan koyunun bulunduğu yere de köşkü inşa ettirmiş. Ne güzel bir fikir değil mi? Böylelikle en serin yeri seçmiş:) Şimdi bu köşk, cafe olarak site sakinlerinin hizmetinde.

Yukarıdaki fotoğrafta İrem ve Egemen günboyu çıkmadıkları denizin kenarında:)

Pırıl pırıl bir deniz. Üstelik çocukların çok rahatlıkla oynayabildiği bir sahili var. Biz anneler rahat ettik tabii. Bir de ev sahibimiz sahile nescafe ve kek servisi bile yaptı, düşünün artık. Kendi evimdeymiş gibi rahat ettirdi arkadaşım bizleri. Buradan da çok teşekkürler diyorum Habibe' ciğime:)

İrem ve Egemen biraz yorulmuşlar anlaşılan:) Baksanıza ne de güzel oturmuşlar yan yana. Denizi seyrediyorlar. Ama bu sakin oturmanın çok sürmediğini tahmin ettiğinizi düşünüyorum.

Yazlıkların genel bir görüntüsünü de paylaşayım istedim. Çok beğendim ben bu siteyi. Güzel Prensesim seneye ev kiralamamızı istiyor buradan. Bakalım kısmet. Allah sağlık versin de.

En son fotoğrafı köşkün olduğu taraftan çektim. Koy neredeyse tam olarak görünüyor. Gittiğimiz haftasonu İzmir ve çevresinde kuvvetli bir rüzgar olmasına, yolumuzun üzerinde denizi dalgalardan köpük köpük görmemize rağmen burası kesinlikle dalga almayan bir yer. Dolayısiyle tam çocuklara göre. Çok güzel geçirdiğimiz bu haftasonu için evsahibimize tekrar tekrar teşekkürler:)

Keyifli, sağlıklı, huzurlu bir pazar günü ve iyi bir hafta diliyorum...

BLOG ARKADAŞLARIMIN SÜRPRİZİ, YENİ FOÇA' DA BİR DOST ZİYARETİ VE YENİ KİTAPLARIMIZ

2008-06-29T19:37:00.013+03:00

Geçen yıl olduğu gibi bu yıl da Gülenay' cığım Amerika' dan tatile geldiğinde bizim balkonda buluştuk:) Fotoğrafta gördüğünüz muhteşem pastayı Sevgili Figen ve Sevgili Selda yani Şekerden Düşler yapıp getirdi. Gülenay, Figen, Nilay ve Selda ile birlikte çok keyifli bir akşam geçirdik. Figen ve Selda' nın yaptığı pasta hayatımda yediğim en güzel pastaydı desem inanın abartmış olmam. Her ikisine de çok teşekkür ediyorum. Kendimi çok özel hissettirdiler bana:)

Nilay' cığım da harika bir cheesecake yapıp getirmişti. Üzerine beyaz çikolata ve badem kırıkları koyduğu cheesecake için bir de böğürtlenli sos hazırlamıştı. O kadar denemem oldu, bu kadar güzelini yapamadım. Ellerine sağlık Nilaycım!

Gülenay' cığım da sigara böreği sarıp getirmiş. Ben de koko ve patatesli-salatalıklı soğuk bir salata yaptım iş dönüşü. Geldiklerinde de sigara böreklerini fırına attık. Bu güzel börek için de Gülenay' a çok teşekkürler. Sonra da imece usulü yaptıklarımızdan oluşan soframızı kurduk. Her birini tadı damağımızda kalarak yedik ama asıl sohbetimizin tadı damağımızda kaldı. Gülenay gitmeden bir daha buluşmak için sözleşerek bitirdik gecemizi. Umarım seneye de tekrarlayabiliriz.

Bu haftasonu işyerinden bir abimizin yazlığına davetliydik. 3 aile olarak sabah erkenden Yeni Foça' ya doğru yola çıktık. Harika bir kahvaltı sofrası ile başlayan günümüz çocuklara yaptırılan deniz sefası, dinlenme, tekrar deniz ve kuş sütünün bile eksik olmadığı mükellef bir mangal sofrası ve güzel sohbetler eşliğinde tamamlandı. Ev sahibi Ömer Can abimiz ve eşi Güler ablamız o kadar içten o kadar güleryüzlü bir ev sahipliği yaptılar ki bizlere, kendi evimdeymiş gibi rahat ettim günboyu. Her ikisine de dostlukları ve misafirperverlikleri için yürekten teşekkür ediyorum.

Yemekten sonra sitelerinin bulunduğu çevreyi gezdik. Oldukça çok fotoğraf çektim. Ama sizlerle burada sadece bunları paylaşabildim. Türkiye' nin her köşesi ayrı bir cennet. Foça' da da harika koylar var. Sitelerine ait plaj da bu harika koylardan birinde.

O kadar güzel de bir bahçeleri var ki. Dalından koparıp meyve yeme zevkini tattık günboyu. Şeftaliler, kayısılar, mürdüm erikleri, elmalar... Hepsi birbirinden lezzetliydi. Tabii yemeğin yanına koparıp koparıp yenilen yeşil acı biberleri de unutmamak lazım. Salatalıklar çıtır çıtırdı:) Güzel güzel çiçekler de vardı tabii. Kısacası çocukların eğlendiği, bizim hem eğlenip hem dinlendiğimiz unutulmaz bir gün yaşadık. Keşke Şef de olsaydı:( Tek eksiğimiz oydu.

Bu arada İdefix' den son verdiğim sipariş kitaplarımız geldi. Bu set ve bu kitap bana:)

Bu kitaplar ise güzel prensesim' e:) Güzel prensesim' e getirttiğim bu kitapların yazarı hem blog arkadaşım hem hemşehrim Sevgili Fatma Pekşen yani Mutfak Solisti. Kitapları Merve okuduktan sonra ben de okuyacağım.

Hepimize iyi bir hafta dileklerimle...

MİNİĞİMİN YIL SONU GÖSTERİSİNİ "ÇOCUKÇA" KUTLADIK:)

2008-06-07T23:25:00.019+03:00

Zaman o kadar hızlı geçiyor ki... Miniğimin bu seneki yıl sonu gösteri davetiyesini elime aldığımda, bu İrem' ciğimin kaçıncı gösterisi diye düşündüm. İlk anda ikinci gösterisi diye hatırlasam da doğrusunun üçüncü gösterisi olduğunu anladığımda zamanın ne kadar çabuk geçtiğinin bir kez daha ayrımına vardım.

Okulumuz bu sene de harika bir gösteri hazırlamış. Emeği geçen herkese teşekkür ederiz. Gösteriyi izlerken eşime dedim ki "bu çocuklar tabii kendine güvenli bireyler olurlar". 3 yaş dahil hepsi hareketlerini o kadar güzel yaptılar ki. Şimdiden kalabalık bir topluluk önünde kendilerini korkmadan gösterebilmeleri takdire değer. Okulumuzun güzelliği de işte tam burada. Güzel prensesim den sonra ikinci kızımı da bu okulda yetiştirdiğim için kendimi şanslı sayıyorum.

Bu seneki gösterinin konusu "oyuncakların dünyası" idi. Bütün oyuncaklar gece el ayak ortadan çekilince kendi aralarında eğlenmeye başlıyorlar. Yukarıda fotoğraflarını gördüğünüz oyuncaklar porselen bebekler:) Benim hiç porselen bebeğim olmadı ama nasıl olursa olsun bebekler her kız çocuğu için çok önemlidir. Bu porselen bebekler de o kadar güzel bir bale gösterisi sundular ki... Miniğim bu porselen bebeklerden birisiydi ve tüm porselen bebekler birbirinden güzeldi. Bravo kızlar!

Sırada 3 yaşın canlandırdığı değişik oyuncaklar var. İlk üç fotoğraf onlara ait. 4 yaş çocuklarının canlandırdığı arabalar da kendi aralarında eğlenmeyi ihmal etmediler. Ama ben onların sadece tek kare fotoğrafını çekebildim. Çok hareketlilerdi:)) Veee 5 yaşın erkek çocukları kızıldereli oyuncak olup, öğretmenlerini tutsak etmişler ve etrafında kızıldereli dansı yaparak eğleniyorlar. Beyler hepiniz çok yakışıklısınız! 6 yaşın kızları ve erkekleri geçmiş zamandaki şövalyeler olmuşlar, kılıçlarıyla birbirlerine oyunlar yapıyorlar. Tabii bunda katıldıkları eskrim turnuvasının etkisi de görülüyor. Şimdi de olsa keşke bu şövalyelerden:)

Oyuncaklar toplu halde müziğe de merak sarmışlar. O kadar güzel ritim tuttular ki, sonrasında müzik öğretmenimizin velilerle yaptığı ritim denemesi çocukların yeteneklerinin anne ve babalarından geldiğini kanıtlar nitelikteydi. Çok eğlendik çookkk:))

3 yaş oyuncaklarımız :) biraz da spor yaparak eğlendiler. Bizi de çok keyiflendirdiler. Aferin güzel çocuklar!

Eeee... 3 yaş spor gösterisi yapar da 5 yaş Minnie ve Mickey Mouse lar durur mu? Cimnastik öğretmenleri İrina' nın eşliğinde onlar da harikalardı. Sporun çocuk gelişimindeki önemini bildiğim için çok memnun oldum doğrusu.

Okulumuzun güzel sahibesi Ender hanımın fotoğrafını çekmeden olmazdı, ben de çektim ama kendisinin fotoğraftakinden de hoş bir hanım olduğunu belirtmeliyim. Mavi elbiseli bayan ise drama dersi öğretmenimiz. Güzel prensesim in de drama öğretmeniydi. Ve drama dersinin çocuğun özgüvenine etkisini çok açık yaşadık. Gösterinin başında diplomalarını alan 6 yaş çocukları uzun çoraplı pippi olmuşlar ve spor yapıyorlar. Renkler nasıl ama? Bayıldım ben bu gösteriye. 6 yaş çocuklarının hepsine yeni başlayacakları ilköğretim okullarında başarılarının devamını diliyorum. Bu arada müzik öğretmenimizi de velilerle ritim çalışması yaparken görüntüledim ama fotoğraf istediğim gibi çıkmamış. Müzik öğretmenimize de sonsuz teşekkürler!

Gösterinin en ser verip de sır vermeyen kısmı folklorda şimdi sıra. Dönem başından beri gösteri ile ilgili çocuklara ne yaptıkları sorulduğunda tek bilgi vermedikleri çalışmaları folklor oluyor. Folklor öğretmenlerini o kadar iyi dinliyorlar ki ağızlarından bu konuda bir ipucu almak imkansız. Sakladığı kadar varmış. Bize büyük bir sürpriz oldu oynadıkları oyunlar. Ve hepsi de çok çok başarılıydı.

Sizin için nasıldır bilmiyorum ama benim için folklor oyunları içerisinde Kafkas yöresinin oyunları her zaman farklı bir yere sahiptir. İşte 6 yaş çocuklarımız öyle güzel bir Kafkas oynadılar ki inanın hayran kaldık. Ve misafiri oldukları okuldan tüm arkadaşları tarafından uğurlandılar.

Okulumuzun sahibi Ender Hanım ile Arif Bey' e, Müdiresi Psikolog Beyza Hanıma, tüm yaş gruplarının öğretmenlerine, branş öğretmenlerimize ve okulun diğer çalışanlarına da çok çok teşekkürler!

Bu arada Sevgili Serpil ve Sevgili Burcu sayfalarında ayrı, ayrı bahsettiler ama ben son zamanlardaki yoğunluğumdan yazmaya fırsat bulamadığım için ancak şimdi bahsedebileceğim. Geçtiğimiz günlerde kısa bir Samsun seyahatimiz oldu. Biliyorsunuz Şef yani eşim Samsunlu ve ailesi de orada yaşıyor. Onları ziyarete gittiğimizde ben de blog dünyasının bana kazandırdığı dostlarımdan Serpil'ciğimi ziyaret edeyim istedim. Sayesinde blog dünyasından bir dost daha kazandım. Serpil'ciğim güleryüzü, sıcaklığı ile çok mükemmel bir ev sahipliği yaptı bizlere. Burcu' cuğum ise içindeki pastasever hanımı dinleyip güzel bir pasta ile gönlümdeki yerini perçinledi:) Dost insanlarla güzel bir sofranın etrafında yapılan sohbetin tadına doyamadım. Kırk yıldır tanışıyormuş hissiyle yapılan sohbet çok samimi ve sıcaktı. Canlarım ikinize de tekrar tekrar teşekkürler! Ben de sizleri İzmir' e bekliyorum.

Samsun'a gitmeden birkaç gün önce İzmir'in güzel mekanlarının birinde yine blog dünyası sayesinde tanıştığım dostlardan Gülenay'cığım ve Nilay'cığım ile de buluştuk. Güzel bir akşam yemeği sırasında ortak zevkleri olan insanlar olmanın verdiği enerjiyle durmadan konuştuk, gülüştük:) İşi çıktığı için gelemeyen Figen'ciğimin de kulaklarını çınlattık tabii. Yakında tekrar görüşeceğiz inşallah.

İşte böyle... Bu arada hepinizin evinde olduğu gibi çok şükür ki bizim evimizde de her gün bir tencere kaynıyor. Ancak son zamanlarda o kadar yoğun günler yaşıyorum ki sizlerle yeni bir tarif paylaşamadım. En kısa zamanda telafi etmek dileğiyle...

Herkese sağlıklı, keyifli ve mutlu bir pazar ve iyi haftalar!

BADEMLİ KAFES PİLAVI

2008-05-07T12:56:00.004+03:00

Tarif yine Oktay Usta' dan. Özellikle yemeğe misafiriniz varsa davet sofrası için oldukça uygun bir tarif. Çok şık ve çok lezzetli bir pilav yapıp, zevkle sunmak istiyorsanız mutlaka deneyin derim. Bizim gibi misafir gelmeden kendinize de bir davet sofrası hazırlayabilirsiniz tabii:)

Tarifi bire bir uyguladığım için Oktay Usta' dan aynen kopyalıyorum.

Malzemeler :

* Pilavı için :

o 3 su b. pirinç
o 2 çorba k. dolmalık fıstık
o 2 çorba k. kuş üzümü
o 3 çorba k. badem
o 1 soğan
o 2 tavuk butu
o 2 çorba k. tereyağı
o sıvıyağ
o tavuk suyu
o tuz, karabiber
o yenibahar

* Hamuru için :

o 1 yumurta
o 3 çorba k. yoğurt
o 3 çorba k. sıvıyağ
o tuz, alabildiği kadar un

Yapılışı :

Tencereye tereyağını ve biraz sıvıyağ alarak üzerine fıstıkları ilave edin. Fıstıklar sararınca üzerine soğanları ve pirinçleri ilave edin. Tuzunu ilave edip kavurun. Daha sona üzerine kuş üzümlerini, didiklenmiş tavuk etlerini, tuz ve baharatları ekleyin. En son sıcak et suyunu verip pişmeye bırakın. Hamuru için tüm malzemeyi karıştırıp yoğurun ve açın. Hamurdan şeritler kesin. Kalıbınızı yağlayın.

Hamurdan kestiğiniz şeritleri kafes olacak şekilde yerleştirin. Boşluklara bademler koyun. Kalan bademleri pilava ekleyip hamurların üzerine boşaltın. Kenardan sarkan hamurları üzerine kapatıp 180 derecede pişirin. Ters çevirerek kalıptın çıkartın. Perde pilavı tadında nefis bir pilav.

Erkek kardeşim geçen hafta memleketimize gitmişti, yani Sivas' a. Utanarak söylüyorum ki ben gidemeyeli 19 sene oldu. Eşimin ailesi Samsun' da olduğu için izinlerimizde genellikle Samsun' a gittik. Sivas' a sıra gelmedi bir türlü. Herneyse sağlık olsun. Kardeşim benim mezun olduğum liseye yani Sivas Lisesi' ne de uğramış. Müdür Sayın İbrahim Yörük' ün misafiri olmuşlar teyzemle birlikte. Müdür bey beni hatırladıklarını söylemiş ve Sivas Lisesi' nin 100. yılı dolayısıyla basılan kitaptan vermiş. Müdür Bey' e çok teşekkürler. Bu arada bu yılki mezunlar buluşmasının davetiyesini de göndermiş bana. Kitabı aldığımda bir anda o yıllara döndüm. İsimlerini unuttuğum yada hatırlamakta zorlandığım arkadaşlarımı, öğretmenlerimi fotoğraflarında bile olsa görebilmek çok iyi geldi. Lise yıllarımdan beri hala görüştüğüm arkadaşlarım da var ama izini kaybettiklerim de çok. O yıllardaki arkadaşlıkların tadı bir başkaydı benim için. Ne dersiniz sizce nasıldı o yıllarınızdaki arkadaşlıklarınız?

Bu arada bazı sınıf arkadaşlarımı internet ortamında buldum. Başarılarıyla gurur duydum. Kaç gündür aklımda hep lise yılları, kitabın sayfalarını defalarca çevirip duruyorum.

121. yıl kutlama proğramı hakkında biraz bilgi vermek istiyorum. Olur ya haberi olmayan bir mezunumuz buradan okur belki:)

Davetiyeden aynen aktarıyorum:

SİVAS LİSESİ 121. YIL KUTLAMA PROGRAMI

Tarih : 25 Mayıs 2008 Pazar
Saat : 10:30
Program : Geleneksel Madımak ve Yemek İkramı
Halk Oyunları Gösterisi
Yöresel Aşıklar Atışması
Müzik ve Eğlence
Yer : Sivas Lisesi Bahçesi
İletişim :
Tel : 0 346 221 12 20
Fax : 0 346 221 12 27
E-mail : sivaslisesi@sivaslisesi.k12.tr
Web : www.sivaslisesi.k12.tr

Hepimize sağlıklı, mutlu ve huzurlu günler diliyorum...

BÖĞÜRTLENLİ RULO PASTA

2008-04-22T16:09:00.008+03:00

Tarife geçmeden önce DDD Etkinliğinin yeni konusu için sizleri Sevgili Berceste' nin sayfasına yönlendirmek istiyorum. Sevgili Dilek, Büyük ve Küçük Sesli Uyumu' nu anlattığı yazısını harika çiçek resimleri ile süslemiş. Konu ile ilgili hoş anılarından, dil öğrenme konusundaki püf noktasından ve bir de güzel bir kitaptan bahsetmiş. Verdiği bilgiler ve DDD Etkinliği' ne katkıları için çok teşekkürler...

Çocukluğumda annemin sık sık yaptığı rulo pastayı bu kez böğürtlenli yaptım ben. Anlayacağınız tarif annemin pasta defterinden :)

Malzemeler :

Keki için ;

4 adet yumurta

1 su bardağı toz şeker

1,5 su bardağı un

1 paket kabartma tozu

1 paket vanilya

Kreması için;

1/2 litre süt

2 adet yumurta sarısı

3 yemek kaşığı toz şeker,

3 yemek kaşığı un,

2 yemek kaşığı becel margarin

1 paket vanilya veya 1 tatlı kaşığı portakal kabuğu rendesi

Üzeri ve içi için :

200 gr dondurulmuş böğürtlen

Damla çikolata ve hindistan cevizi

Yapılışı :

Yumurta ve şekeri iyice çırpın. Un, vanilya ve kabartma tozunu eleyerek ilave edin. Pütür kalmayana kadar karıştırın, sonra hemen bırakın. Yağlı kağıt serilmiş veya yağlanmış bir tepsiye karışımı yayıp önceden ısıtılmış 180 derecelik fırında pembeleşene kadar pişirin. Keki fırından alınca sıcak sıcak yağlı kağıt yada temiz bir bez yardımı ile rulo yapıp dinlendirin.

Kreması için şeker, un ve yumurta sarılarını karıştırıp, sütünü ekleyip ocağın üzerine alın ve muhallebi kıvamı alana kadar pişirin. Ocağın altını kapatınca yağını ve vanilyasını ekleyin. Ilınmaya bırakın.

Krema ılınınca ruloyu açın. Üzerine hazırladığınız kremanın yarısından biraz fazlasını sürün. Kekin içine çözülmüş böğürtlenlerin de yarısından biraz fazlasını koyun ve keki rulo haline getirin. Rulonun etrafına ve üzerine de kremadan sürün. Kalan böğürtlenlerden de koyun. Üzerini damla çikolata ve hindistan cevizi ile süsleyin. Ben biraz da çikolata eritip üzerine şekil vererek gezdirdim.

Bütün çocukların ve ruhundaki çocuğu yaşatanların 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı' nı kutluyorum.

PROFİTEROL

2008-04-09T16:00:00.007+03:00

Kızkardeşimin muhteşem yaptığı bir pasta çeşitidir profiterol. Şef de çok sever. Ben de hem kızkardeşime, hem Şef' e sürpriz olsun diye Sevgili Müge' nin tarifiyle profiterol yaptım. Ve çok memnun kaldım. Teşekkürler Müge :) Tarif için sizleri Müge' nin sayfasın a yönlendiriyorum.

Şu sıralar işyerinde çok yoğunum. Genelde sayfamı haftaiçi ise öğle tatillerinde güncellerdim. Ona bile vaktim olmuyor bu günlerde. Diğer arkadaşlarımın sayfalarını da takip edemiyorum. Evde olduğumda boş vakitlerimde kitap okuyorum bu günlerde. Blog bağımlılığı kitap okuma saatlerimi çok etkiliyordu. Kitap okuyamamak da beni. Ama bloglardan da kopmak istemiyorum. Bir orta yol bulacağız artık:)

Herkese sağlıklı, huzurlu ve mutlu günler diliyorum...

DÜNYAYI GÜZELLİK KURTARACAK

2008-04-01T21:42:00.004+03:00

Sevgili Hanife "Çocuk İstismarını Durdurun" sloganlı bir mim için beni sobelemiş. Toplumumuzun, insanlığın sağlıklı devamı için çok önemli olduğuna inandığım böyle bir konuda bana da katılabilme şansı verdiği için Hanife' ye teşekkür ediyorum.

Doctus Bilgi Güvenliği Formlarının başlattığı bu mim dalgası ile Çocuk İstismarının Durdurulması konusuna dikkat çekilmesi amaçlanmış. Çocukluğumuzda yaşadıklarımızın bütün hayatımızı etkilediği artık bilinen bir gerçek. Ve bu en masum dönemi hiç de masumane olmayan olaylarla, acılarla, şiddetle yaşayan birçok çocuk var. Bir anne olarak çocuklarla ilgili bu tür acılı olayları okumaya bile tahammül edemiyorum. Ya bunlara maruz kalan çocuklar ne yapsın?

Bu mimin konusu “Çocukluğunuzdan hatırladığınız ilk şarkı ve şu anda dinlediğinizde hissettirdikleri” olarak belirlenmiş.

Çocukluğumdan hatırladığım ilk şarkı, türkü mü demeliyim yoksa? "Yüksek yüksek tepelere ev kurmasınlar" türküsü. Dinlerken, kendimi o ailesinden ayrı düşen kızın yerine koyar ve çok üzülürdüm. Gelin olduktan sonra ailesinden ayrı düşmeyenlerden olduğum için ne kadar şükretsem az. Ailesinden çok uzaklarda yaşayan arkadaşlarımı üzmek de istemem. Herkes yerinde sağ olsun, Allah onları da sağlıkla kavuştursun.

Bu akşam bu yazıyı yazarken bu türkünün öyküsünü de buldum ve sizlerle paylaşmak istedim. Vaktiniz varsa buyrun okumaya:

Bu öykü Malkara köylerinden alınmış olup belli bir kişinin dilinden yazıya geçirilmiş değildir. Çevrede herkes tarafından bilinen bir öyküdür. Söylentiye göre, çok eskiden köyün birinde Zeynep isimli çok güzel bir kız vardır. Onaltıya yeni bastığında Zeynep'i köylerindeki bir düğünde aşırı (yabancı) köylerden gelen Ali isimli bir genç görür. Ali Zeynep'i çok beğenir ve köyüne döndüğünde kızın babasına hemen görücü gönderir. Zeynep'i Ali'ye verirler. Kısa bir zaman sonra düğünleri olur. Ali, Zeynep'i alıp aşırı köyüne götürür.

Zeynep'in gelin gittiği köy ile kendi köyü arası üç gün üç gece çeker. Bu kadar uzak olduğundan dolayı Zeynep, anasını babasını ve kardeşlerini tam yedi yıl göremez. Bu özlem Zeynep'in yüreğinde her gün biraz daha büyüyerek dayanılmaz bir hal alır. Köyün büyük bir tepesinde bulunan evinin bahçesine çıkarak kendi köyüne doğru dönüp için için kendi yaktığı türküyü mırıldanır ve gözleri uzaklarda sıla özlemini gidermeye çalışırmış.

Oysa kocası, Zeynep'in bu özlemine pek aldırış etmez. Kaldı ki eski sevgisi de pek kalmadığından kendini fazlaca horlamaya, eziyet etmeye başlar. Sonunda bu özlem ve kocasının horlaması Zeynep'i yataklara düşürür.

Gün geçtikçe hastalığı artan Zeynep'in düzelmesi için, köyden gelip gidenler de anasının babasının çağrılmasını salık verirler. Başka çare kalmadığını anlayan Zeynep'in kocası da anasına babasına haber vermeye gider. Altı gün altı gecelik bir yolculuktan sonra bir akşam üstü Zeynep'in anası babası köye gelirler, Zeynep'i yatakta bulurlar. Perişan bir halde Zeynep hala türküsünü mırıldanmaktadır. Aynı türküyü anasına babasına da söylemeye başlar. Çevresindeki bütün köy kadınları duygulanıp göz yaşı dökerler. Annesi fenalıklar geçirir ve bayılır.

Zeynep hasretini giderir, giderir ama artık çok geç kalınmıştır. Bir daha onmaz, sonu ölümle biter. Herkes Zeynep için göz yaşı döker. İşte o gün bu gündür bu türkü ayrılığın türküsü olarak söylenip durur.

Yüksek yüksek tepelere ev kurmasınlar
Aşrı aşrı memlekete kız vermesinler
Annesinin bir tanesini hor görmesinler

Uçan da kuşlara malum olsun ben annemi özledim
Hem annemi hem babamı hem köyümü özledim

Babamın bir atı olsa binse de gelse
Annemin yelkeni olsa uçsa da gelse
Kardeşlerim yolları bilse de gelse

Uçan da kuşlara malum olsun ben annemi özledim
Hem annemi hem babamı hem köyümü özledim

Ben de bu konu ile ilgili mim için kabul ederlerse yakın bir zamanda yüzyüze tanıştığım ve çok sevdiğim Sevgili Serpil' i, iki evladını mükemmel bir şekilde yetiştirdiğini düşündüğüm (darısı başımıza... aminnn) Sevgili Münevver Abla' yı ve Derin'ciğimin güzel annesi Sevgili Hande' yi sobeliyorum. Mim’in devam etmesi için Doctus’ta yayınlanan resmin yayınlanması, yazı içerisinde “Çocuk istismarını durdurun” ifadesinin geçmesi ve son olarak çocukken dinlediğiniz veya hatırladığınız ilk şarkıdan biraz bahsetmeniz gerekiyor.

Dünyayı güzellik kurtaracak, bir insanı sevmekle başlayacak herşey...

TEŞEKKÜR ve EN YENİ KİTAPLARIMIZ

2008-03-17T12:25:00.009+02:00

Öncelikle acımı paylaşan tüm arkadaşlarıma teşekkür ediyorum. Gelen yorumlardan bir kısmı nasıl olduysa mail kutumda görünmemiş yada ben görememişim. Bugün blogger ın ana sayfasına girdiğimde yayınlanmamış yorumlar olduğunu gördüm ve hemen yayınladım. Lütfen kusuruma bakmayın.

Hayat devam ediyor. "Hepimiz için böyle bir gün olacak. Allah sıralısını versin" dedi Sivas'tan arayan canım Nurten teyzem bana başsağlığı dilerken. Ben de aynı duayı tekrarlıyorum hepimiz için.

Kitapları çok sevdiğimi daha önce yazmıştım birkaç kere. Böyle büyük üzüntülerden çıkarken de kitapçılarda vakit geçirmek, birkaç kitap almak bana iyi geliyor. Sanki güç kazanıyorum her aldığım yeni kitapla.

Yeni kitaplarımdan ilki, tanışmaktan onur duyduğum ve blog dünyasından da tanıdığımız Sevgili arkadaşım Tijen' e ait, "Her Güne Bir Yemek". Eve geldiğimde sabırsızlıkla çevirdim sayfalarını. O kadar güzel bir yemek kitabı ki, her evde mutlaka olmalı derim. Emeğine sağlık Tijen'ciğim!

Bir diğeri, çocukluk arkadaşlarımdan Pelin'in annesi Sevgili Müjgan Üçer' e ait. "Anamın Aşı Tandırın Başı - Sivas Mutfağı". Biliyorsunuz ben Sivaslıyım. Her ne kadar memleketimden çok ayrı kalsam da, memleketimin hem mutfağını hem adetlerini bu kadar güzel anlatan bir kitaptan daha fazla uzak kalamazdım. O kadar büyük bir emek vermiş ki Müjgan Hanım. Kesinlikle tavsiye ediyorum tüm hemşehrilerime ve Türk Mutfağı'na ilgi duyan herkese. Çocukluğumdaki gibi seslenmek istiyorum; ellerine, emeğine, yüreğine sağlık Müjgan teyzeciğim!

İki tane de son dönemin popüler kitaplarından aldım. Elif Şafak; Siyah Süt ve Canan Tan; Söylenmemiş Şarkılar. Beğeneceğimi düşünüyorum.

Annesinin kitap sevgisini kazandırmak için uğraştığı Güzel Prenses' ine kitap almadan olur mu? Olmaz tabii. "Anneciğim o kadar sevdirdin ki kitapları bana, kitap aldıkça mutlu oluyorum" dedi, kitapların poşetine sarılarak:) Ona da 3 kitap aldık. Özellikle birini ben de okuyacağım. Epsilon Yayınları' nın çıkardığı Kavak Yelleri üçlemesinin son kitabı "Sonra Görüşürüz".

Diğer ikisi de tam prensesimin yaşına uygun. "Herkes Kendi Derdinde" ve "Konuk Değil Başbelası".

Siz de kendinizi iyi hissetmek istiyorsanız kitap okuyun, benim gibi...

HİÇ YAKIŞMADI, HİÇ...

2008-03-09T19:04:00.005+02:00

Her ölüm erken ölüm... Ölüm kimseye yakışmıyor. Ama Meltem Hanım' a, çok sevdiğim arkadaşıma hiç mi hiç yakışmadı. Beklenmedik bir şekilde çok ani ve erken ayrıldı bizlerden. Çevresindeki herkesin içtenlikle yardımına koşan çok iyi bir doktor olmanın ötesinde, melekler gibi güzel iki kızın annesiydi tüm fedakarlıklarıyla.

Güzel Prensesim' in kreşe başladığı yıl okul doktorumuz olarak tanıştığımız, sonrasında çok iyi arkadaş olduğumuz, ikinci çocuklarımızın da yaşıt olması sebebiyle daha da yakınlaştığımız bu güzel insan, bizim için ailemizden biri gibiydi. Ne zaman ihtiyacımız olsa yanımızda oldu. Çok sık rahatsızlık verdiğimiz zamanlarda bile yüzündeki, sesindeki o içten ifade hiç değişmedi. Çevresindeki herkese karşı da böyleydi. O enerjisi hiç bitmeyecek gibiydi. Ama geçtiğimiz pazar günü geçirdiği beyin kanaması 101 saatin sonunda onun hayatla olan bağını kesti. Ve cuma günü tüm sevenleri olarak yolcu ettik onu.

101 saat boyunca Ege Üniversitesi Reanimasyon kliniğinin önünden ayrılmayan eşi, kardeşleri, akrabaları ve sevenleri hep ümidini korudu. Ancak olmadı, dua edilen mucize gerçekleşmedi. Herkes onun ne kadar iyi bir insan olduğunu konuştu. Samimi, alçakgönüllü, yardımsever, içten ve çevresine çok faydalı bir insandı. Cenaze namazı sırasında " hakkınızı helal ediyor musunuz ? "sorusuna kuvvetli bir "helal olsun" cevabı geldi ama ben; asıl onun bizlerde çok hakkı var umarım o da bize hakkını helal eder dedim yanımdaki eşime.

Güvenilir, yanında kendimi olduğum gibi hissettiğim çok iyi bir dosttu. Benim için büyük bir boşluk olacak onun yokluğu. Bundan sonra onun için elimden gelen şey dualarımda ona da yer vermek ve o iki meleğin her ihtiyaçları olduğunda yanlarında olabilmek. Onların hissedeceği boşluk bizimkinden kat kat büyük ve hiç bitmeyecek.

Mekanın cennet olsun sevgili arkadaşım. Kızlarını merak etme. Onlar önce Allah' a, sonra hayat arkadaşın Melih Bey'e ve sonra da bizlere emanet. Kıyamam ben ikisine de ... :((

MİDYE TATLISI

2008-02-29T12:30:00.003+02:00

Tarif Oktay Usta' dan...

Malzemeler:

1 yumurta

1/2 paket kabartma tozu

1 çay bardağı sıvıyağ

1 çay bardağı süt

1 fiske tuz

Nişasta

Alabildiği kadar un

İç harcı için:

1 su b. iri çekilmiş ceviz

Üzeri İçin:

150 gr tereyağ

Şerbeti için:

3 su bardağı su

3 su bardağı toz şeker

Yarım limon suyu

Yapılışı:

İlk olarak karıştırma kabına süt, yağ ve yumurta alınarak çırpılır. Daha sonra azar azar un ilave edilir. Bu arada şerbeti de hazırlanır. Başka bir kapta kabartma tozu ve limon suyu karıştırılarak hamura ilave edilerek yoğrulur. Hazırlanan hamur 10 - 12 bezeye bölünür. Bezeler tabak büyüklüğünde açılarak istenirse 6' şar 6' şar, istenirse tamamı aralarına nişasta serpilerek üst üste konur. Daha sonra hamur tepsi büyüklüğünde açılır. Açılan hamur sıkıca sarılır. Rolu haline getirilen hamur yarım saat buzdolabında bekletilir. Hamur daha sonra 1' er parmak arayla kesilir. Kesilen hamur yan yatırılarak çay tabağı büyüklüğünde açılır. İçine ceviz konularak kapatılır. Yağlanmış tepsiye dizilir. Üzerine eritilmiş tereyağı sürülerek önceden ısıtılmış 180 derecelik fırında pişirilir. Pişen tatlı fırından çıkarılarak, tatlı sıcak, şerbet soğuk olacak şekilde şerbeti dökülür.

Hepimize keyifli, sağlıklı güzel bir hafta sonu diliyorum.

TOST EKMEĞİ ARASINDA ISPANAKLI-HAVUÇLU TAVUK

2008-02-17T18:15:00.009+02:00

Yemeğin ismi benim uydurmam:) Tarif yıllar önce Sana'nın ekmeküstü margarin çeşitini yeni çıkardığı günlerde, ekmeküstü margarin kullanılarak yapılan yemekler üzerine hazırlanmış yemek programından. Programı kimin sunduğunu bile hatırlamıyorum.

Yemek programları arasında Oktay Usta'nın Yeşil Elma programı benim için 1. sırada ama seyretme imkanım sadece yıllık izin günlerimle sınırlı. Üstelik birkaç aydır Sevgili Ayşem cuma günleri Oktay Usta ile birlikte şeker hamurundan pastalar yapıyormuş. Ama henüz seyredemedim. Keşke haftasonları programın hafta içinden özet tekrarlarını verseler. Samanyolu TV den bu blogu okuyan olur mu ki acaba? :))

Tiyatro Sanatçısı Gülriz Sururi' nin hazırlayıp sunduğu bir yemek programı vardı. O program da çok hoşuma giderdi. Gülriz Sururi' nin telaşsızca, ogünkü konuğu ile sohbet ederek hazırladığı, daha çok şık sunumlu yemekler her zaman ilgimi çekmişti. Hala yaptığım birkaç tarif var o programdan. Aklımda bir de Gülriz Hanım' ın ilginç saç modeliyle kalan yemek programı:) Hatırlayanlarınız mutlaka vardır. Kaliteli bir programdı.

Neyse gelelim tarifimize. Öğrendiğimden beri zaman zaman yaptığım, lezzetli ve sunumu şık bir yemek. Kesinlikle denemenizi tavsiye ediyorum.

Malzemeler :

1,5 paket tost ekmeği

Ekmeklerin üzerine sürülecek kadar kahvaltılık margarin

5-6 dal yeşil soğan

1/2 kg ıspanağın yaprak kısımları

2 büyük havuç

1 adet tavuk göğüs eti

2 adet kemiksiz tavuk kalça eti

Tuz, karabiber, kimyon, kırmızı biber

2 adet yumurta

2 su bardağı süt

1 su bardağı kaşar peyniri rendesi

Yapılışı :

Tost ekmeklerinin kenarlarını kesin. Biraz sıvıyağda ince doğranmış yeşil soğanlarla, ıspanağı kavurun. Tuz ve karabiber ile tatlandırın. Ayrı bir yerde küçük küçük doğranmış tavuk etleri ile rendelenmiş havuçları soteleyin. Tuz, kırmızı biber ve kimyon ile tatlandırın. Fırına dayanıklı derin bir kabı yağlayıp, tost ekmeklerini dizin. Üstlerine fırça yardımı ile margarin sürün. Önce ıspanak-taze soğan karışımını yayın. Onun üstüne tavuk-havuç karışımını yayın. Üstlerine tekrar tost ekmekleri dizin ve yağlayın.

2 yumurta ile 2 bardak sütü çırpıp ekmeklerin üzerine yavaş yavaş dökün. Rendelenmiş kaşarla her tarafını kaplayın. 190 dereceye ısıtılmış fırında kaşarlar kızarana kadar pişirin. Dilimleyerek servis yapın.

Haftaiçi miniğim biraz rahatsızdı. Perşembe günü hepimiz hazırlanıp evden çıkmak üzereyken ağrısı olduğunu söyledi, ağladı. Ben işe, o okula gitmedi ve küçük hanımı dinlendirmek için evde kaldık. Öğleden sonra bir arkadaşım ve annemler geldi. Geçenlerde yapıp bir kısmını dondurucuya koyduğum elmalı rulolardan çıkardım. O kadar pratik oldu ki. Sevgili Mine' ye tekrar teşekkürler.

Sevgili Fulya'dan da Hindistan Cevizli Piramitler tarifini yaptım. Epeydir aklımdaydı. Öğrenciliğimde koko yemeyi çok severdim. Bu tarifle sevdiğim o tadı yakaladığımı düşünüyorum. Yaptığım günden beri 3-4 defa daha yaptığıma bakılırsa kardeşlerim, eşim ve kızlarım da sevdi:) Sevgili Fulya'ya da çok teşekkürler bu güzel, pratik ve lezzetli tarif için.

Ayrıca avcı böreği yaptık (kızkardeşim, arkadaşım) 3 yufkadan. Her bir yufkayı 8 e böldük. Üstlerine su-yağ karıçımı sürdük. İç olarak soğan ve kıymayı kavurup ceviz ekleyerek hazırladığımız malzemeden koyup, sigara böreği gibi sardık. Yumurta-yağ karışımına sonra da galeta ununa batırıp fırın tepsisine dizdik ve kızarana kadar fırınladık.

Bir de tesadüfen hazırda patates salatam vardı. Miniğim öğle yemeği sonrası uyurken biz de kısa sürede hazırladıklarımızı afiyetle yedik. Miniğim dinlenmenin de etkisiyle akşama daha iyiydi ama ertesi gün de teyzesi baktı yine okula göndermedik. Allahtan haftasonuna yakındı diye düşünüyorum. Dün doktoruna da gittik. Bugün daha iyi ama yarın sabah erkenden bir tahlil daha yaptıracağız.

Kolajda görülen pasta ise geçen haftasonu gelen misafirlerim için yaptığım böğürtlenli-çikolatalı pastaya ait. Tarif Sevgili Burçin' den, tarifte tek uymadığım nokta şeker hamuru süslemesi oldu. Ben file badem serpiştirerek kolaya kaçtım. Çok güzel bir pasta oldu. Teşekkürler Burçin'ciğim:)

Hepimize başarılı, sağlıklı ve mutlu, iyi bir hafta diliyorum..

AŞURE, URLA MANZARALARI ve NEFESİMİ KESECEK ANLAR SOBESİ

2008-02-04T19:12:00.000+02:00

İlk aşuremi geçen yıl hazırlamıştım. Bu yıl ikinci defa yapmış oldum. Tarifi detaylı vermeyeceğim. Çok güzel aşureler hazırladığınıza eminim. Ben sadece annemden öğrendiğim ve dikkat ettiğim birkaç noktayı paylaşacağım.

- Buğdayı çok iyi ayıklayıp, birkaç defa yıkamak,

- Buğdayı biraz kaynattıktan sonra 1 gece suda bekleterek kendi kendine patlamasını, kabarmasını sağlamak,

- Buğdayın kabardığı ve beklediği bu suyu mutlaka dökmek,

- Fasulye ve nohutu da 1 gece suda bekletip, ertesi gün ayrı ayrı pişirmek,

- Kayısıyı, kuru üzümü ve inciri de yumuşayana kadar ayrı ayrı pişirmek,

- İyice pişip özleşen buğdayın içine malzemeleri teker teker ekleyip karıştırmak, damak zevkine uygun ölçüde şeker eklemek ve inciri aşureyi karartmaması için sona bırakmak,

işte ben tüm bunlara dikkat ederek pişirdim aşuremi.

Perşembe gecesinden buğdayı, nohutu ve fasulyeyi suya koymuştum. Niyetim cuma akşamı aşuremi pişirmekti. Ama iş çıkışı bir arkadaşımızı ziyarete gidip biraz da geç dönünce cumartesi sabahına kaldı. Cuma gecesi dönünce buğdayı çok az kaynattım ve sabaha kadar yine beklettim.

Cumartesi öğlen gibi komşularıma sıcak sıcak aşuremi dağıtmıştım bile:) Allah kabul etsin inşaallah.

Pazar günü Urla' ya gittik. Hava ve manzara o kadar güzeldi ki hem bu manzara fotoğraflarını sizlerle paylaşmak, hem de Sevgili Burçin' in beni de davet ettiği "Nefesimi Kesecek Anlar" sobesine her zaman nefesimi kesen deniz fotoğraflarının eşlik etmesini istedim. Burçin'ciğim teşekkür ederim:)

Nefesimi kesecek anlardan

1. Bana “işte bunlar, bakalım kaç tanesi gerçek olacak” dedirtenler :

- Kızlarımın iyi ve sevdikleri bir meslek sahibi olduğunu görmek,

- Yine kızlarımın mutlu birer yuva kurduklarını görmek,

- Eşimle birlikte sağlıkla yaşlanmak,

- Avustralya Sidney' e gidebilmek :)

2. Hemen yapabileceğim halde yapmayı neden beklediğimi bilmediklerim :

- 15-20 kg verip daha da genç görünmek,

- İngilizceyi mesleğimde ilerleme açısından bana yardımcı olacak bir seviyeye getirmek,

- Kendimle daha fazla ilgilenmek,

- Şeker hamuruyla denemeler yapmak,

3. Bir fantezi; bir daha dünyaya gelme şansım olsaydı…

- Bir zamanlar yaptığım kayak sporunda profesyonel ve dünyaca ünlü bir kayakçı olmak,

- Avustralya yerlileri Aborjinilerle yaşam felsefelerini özümseyecek kadar zaman geçirmek,

- Dünyayı gezmemi sağlayacak bir meslek,

- Ama yine de eşimle tanışmak

isterdim. Bu sobe Burçin' in dediği gibi insanın hayatının muhasebesi oluyor bir anlamda. Burçin beni sobelediğinde eşime bahsettim ve çok da fazla isteğim, hayalim yok ki ne yazsam dedim. Cevabı 3 maddeyi de içine alacak kadar derindi.

"YAŞIYOR OLMAK BİLE İNSANIN NEFESİNİ KESER" dedi. Ne dersiniz haklı değil mi?

Yukarıdaki fotoğrafa özellikle dikkat!!! Ne kadar güzeller değil mi?

Burası da hepimizin geçen yazdan beri severek izlediği "Kavak Yelleri" dizisinin jeneriğinde yer alan yazının olduğu duvar. Güzel prensesim'in tek seyrettiği dizi "Kavak Yelleri". Urla' yı bir de bu gözle gezdi ve çok heyecanlandı.

Ben de Sevgili Nilay'ı, Serpil'i, Nino'yu, Burçin'i ve Müge'yi sobeliyorum.

İyi haftalar...

HAFTASONU İKRAMLARI

2008-01-30T23:01:00.001+02:00

Cumartesi akşamı epeydir görüşemediğimiz, çok sevdiğimiz iki dost aileyi konuk ettik evimizde. Onlara hazırladıklarımı paylaşmak istedim sizlerle.

Güzel bir pasta yaptım. Pandispanyası kakaoluydu. Arası ve üstü için crem ole kullandım. Arasına muz ve çikolata damlaları koydum. Üstüne de file antep fıstığı.

Etimekli Gökkuşağı salatası Akşam Menüsü' nden Sevgili Nükhet' e ait. Hazırlaması çok pratik, görünüşü oldukça şık ve misafirlerimin çok beğendikleri bir salata oldu.

Elmalı Rulo ise Teatime Sevgili Mine' ye ait. O kadar güzel bir tarif ki mutlaka denemenizi öneriyorum. 1 rulo hala derin dondurucumda. Ani bir misafirde yada tatlı krizinde şimdiden hazır yani.

Sosisli milföy ve tulum lorlu bohça böreği de diğer çeşitlerdi. Lor güzel olunca börek de çok daha güzel oluyor bunu bir kez daha anladım.

Bu haftasonu kısmet olursa aşure yapmak istiyorum. Geçen yıl ilk defa kendim yapmıştım. Evdekiler tarafından çok beğenilmişti. Bakalım bu yıl başarabilecek miyim?

Bu arada bu akşam makaron yaptım ben. Ustamız Sevgili Zinnur' un yazılarını defalarca okumuştum. Akşam tarifi yaparken biraz acele ettim. Bu seferlik sonuç olması gerektiği gibi değildi. Ama bu beni yıldıramayacak!

DAMALI PASTA

2008-01-20T19:28:00.000+02:00

Geçen salı erkek kardeşimin doğumgünüydü. Ona pastasını ben hazırlamak istedim. Geçen yazımda bahsi geçen pastayı güzel prensesim hazırlamış ve Sevgili Müge'nin tarifini kullanmıştı. Müge bana yazdığı yorumda damalı pastada kullandığı pandispanyanın da onu hiç üzmediğini söyledi ve onu da denememi önerdi. Bu öneri tam da zamanında yapılmış oldu:) Kardeşime bu pastayı yaparsam güzel bir sürpriz olacağını düşündüm. Ve pazartesi akşamı yemekten sonra kolları sıvadım.

İki renk pandispanya hazırladım; sade ve kakaolu. Aynen Müge'nin yaptığı gibi, her keki önce ortadan ikiye kestim, sonra her kekten halkalar ve yuvarlaklar çıkardım. Tıpkı onun gibi portakal suyu ile ıslattım kekleri. Ben aşamaları fotoğraflamadım. Çünkü, tarif sahibi Sevgili Müge aşamaları çok güzel anlatmış ve fotoğraflamış. Ben halkaların iç duvarlarına beyaz çikolata sos, ara katlara ise krem şanti ve ahududulu-çilekli pasta kreması kullandım. Yanları kalan krem şanti ile üzerini de kalan pasta kreması ile kapladım. Evdeki malzemelerle yaptım desem daha doğru:) Bir dahaki sefere güzel süsleyeceğim söz:))

Kardeşime güzel bir sürpriz oldu :)) Herkes çok beğendi. Kesinlikle korktuğum kadar zor bir pasta değilmiş. Pandispanya o kadar güzel ki halkalar ve yuvarlaklar hiç parçalanmadan çıkarılabiliyor. Teşekkürler Müge'ciğim:)

Hepimize sağlıklı, mutlu ve başarılı bir hafta diliyorum.

TATLI - TUZLU KURABİYELER ve GÜZEL PRENSESİMİN İLK PASTASI

2008-01-13T19:49:00.000+02:00

TAHİNLİ KURABİYE

Tarif, çok sevdiğim bir komşuma ait. Taşındıkları yeni evlerine "güle güle oturun" a gittiğimizde yaptığı çeşitlerden biriydi ve hepimiz tarafından çok beğenildi. Tarifi alındı. Buraya yazılmasa olmazdı:)

Malzemeler :

1 su bardağı tahin

1 su bardağı şeker

1 su bardağı iri dövülmüş ceviz

1 paket margarin (oda ısısında) veya tereyağ

2 adet kabartma tozu

Aldığı kadar un

1 yumurta beyazı (üstüne)

1/2 su bardağı iri dövülmüş ceviz (üstüne)

Yapılışı :

Oda sıcaklığında margarin, şeker, tahin, ceviz, kabartma tozu ve un ile kulak memesi yumuşaklığında bir hamur yoğrulur. Ceviz büyüklüğünde bezeler yuvarlanır, önce yumurta akına sonra cevize batırılarak yağlı kağıt serilmiş fırın tepsisine dizilir. Soğuk fırına konarak, 180 derecede pembeleşene kadar pişirilir.

ELMALI KURABİYE (ANNE USULÜ)

Bu tarif de başlıktan da anlaşılacağı gibi anneciğime ait. Yani çocukluğumdan beri yediğim bir lezzet. Bu tarifin de burada olması gerekiyordu. Sonunda oldu:)

Malzemeler:

1 çay bardağı yoğurt
1 çay bardağı sıvıyağ
125 gr margarin veya tereyağ (oda ısısında)
1 adet kabartma tozu
1 adet vanilya
Alabildiği kadar un

İçi için :

2 adet rendelenmiş elma
2 yemek kaşığı şeker
1/2 su bardağı iri dövülmüş ceviz

Üstü için : Yeter miktarda pudra şekeri

Yapılışı :

Yumuşamış margarin, sıvıyağ, yoğurt, kabartma tozu, vanilya ve un ile kulak memesi yumuşaklığında bir hamur yoğrulur. Ceviz büyüklüğünde bezeler el ile açılarak iç malzemesi konur. İç malzemesi için elma, şeker ve ceviz çiğden karıştırılır. İçi konduktan sonra kapatılarak ay şekli verilir. 180 derece fırında hafif pembeleşene kadar tutulur. Fırından çıkarılıp biraz ılındıktan sonra üzerine pudra şekeri elenir.

MISIR UNLU TUZLU MUFFİN

Bu tarif ise Sevgili Ebruli Tatlar' a ait. Sevgili Ebru' ya bu güzel tarifi için teşekkür ediyorum. Tarif için buraya bakabilirsiniz.

PEYNİRLİ - DEREOTLU TUZLU KURABİYE

Bu tarif ise evde bozulmak üzere olan beyaz peynir ve yarım kutu krem beyaz peyniri değerlendirmek amacıyla tarafımdan uydurulmuş ve ev halkı tarafından beğeniyle yenmiştir.
Kısaca yazmam gerekirse yarım kutu pınar beyaz, 200 gr kadar beyaz peynir, 1 yumurtanın akı,1 çay bardağı sıvıyağı aldığı kadar un ile yoğurdum. 1 çay kaşığı kadar mahlep, kabartma tozu ve bolca ince doğranmış dereotu ekledim. Yuvarlak şekiller verip, üzerlerine yumurta sarısı sürüp 180 derece fırında pişirdim.

GÜZEL PRENSESİMİN YAPTIĞI İLK PASTA

Yeni yıl arefesinde güzel prensesimle mutfaktayken "anne sen yanımdayken ama kendim bir pasta yapsam yada birlikte yapsak, hadi tarif bulalım" dedi. Sevgili Müge'nin her zaman güvendiğim pandispanyam dediği tarif geldi aklıma. Merve küçük şekilli bir kalıp kullanmak istediğini söyleyince Müge'nin tarifini yarım ölçü uyguladık. Ben pandispanya piştikten sonra bölme işlemini yaptım. Kremasını hazır dolgu kreması kullanarak yine Merve üzerindeki tarife göre hazırladı. Arasının ve üstünün süslemelerini de o yaptı. Ben hiç karışmadım. Bu pastadan bir arkadaşına ikram etti ve onun beğenisini, iltifatlarını aldı. Güzel kızııımmmm, ellerine sağlık. Bu arada Sevgili Müge'nin dediği gibi bu pandispanya tarifi bizi de hiç üzmedi. Teşekkürler Müge'ciğim:)

İyi haftalar:)

BLOGUN HAYATIMIZDAKİ YERİ...

2008-01-07T21:18:00.001+02:00

Yüzyüze tanışma şansı yakaladığım blog arkadaşlarımdan Sevgili Nilay beni Blogun Hayatımızdaki Yeri oyununa davet etmiş. Böyle oyunları, mimleri seviyorum ve de Nilay'cığıma çok teşekkür ediyorum:)

Eveett başlayalım;

1.Blog yazmaya ilk defa ne zaman başladım?

Blog yazmaya 5 Eylül 2006 da başladım. 2005 yılının Mayıs ayında Hürriyet Gazetesinde Portakal Ağacı sitesi ve Sevgili Hatice ile ilgili okuduğum haberden sonra hem portakal ağacını hem de linklerini takip etmeye başladım. Ve bu dünya çok hoşuma gitti. Yemek blogları haricinde diğer konularla ilgili bloglar ve kişisel günlükler de ilgimi çekti. Yaklaşık 1,5 yıl sonra ben de bu paylaşımın içinde yer almak istedim. Ve blogumu oluşturdum:)

2.Blog yazılarımın konusu belli bir çizgide olması için çaba gösteriyor muyum? Yoksa içimden geldiği gibi mi yazıyorum?

Hem belli bir çizgide olmasına dikkat ediyorum, hem samimi yazmaya çalışıyorum. Şimdi ne demek bu demeyin:)) Tam ortasını bulmaya çalışıyorum diyelim. Yemek konusunda çok başarılı bloglar var. Pasta konusunda da öyle. Ben özellikle annemin yemeklerini arşivlemeye çalışırken, kendi pişirdiklerimden de beğendiğim, güvendiğim tarifleri vermeye çalışıyorum. Ayrıca günlük yaşantımdan paylaşılmaya değer bulduğum şeylere yer veriyorum. Benimki ortaya karışık misali:)

3. Blog yazmak için gün içinde bazı şeylerden feragat ediyor muyum?

Çocuklarla işim bittiğinde yani her ikisi de yattığında laptop um kimi zaman salonda kucağımda eşimle sohbetime, kimi zaman mutfakta masada TV de sevdiğim bir diziye eşlik ediyor. Bazen de işyerimde öğle tatillerimde yemek sonrası kahveme :)) Tabii bu işin yazım kısmı, ya yazılacakların hazırlanması? İşte fedakarlık isteyen asıl konu! Ama, verdiğim tarifler için kimi zaman yeni denemeler yapmak zorunda hissetsem de, mutfak benim için bir terapi alanı olduğu için hep keyif alıyorum. Şu sıralar tek sorun yüksek çıkan kolesterol değerlerimden dolayı Şef' den yasaklı olmam.

4. Blog yazmak benim için eğlenceli bir uğraşken şimdi artan bekleyiş yüzünden zorunlu bir hal almaya başladı mı?

Artan bekleyiş demeyelim de, başlanılan işin sürdürülmesi sorumluluğu diyelim. En azından bu benim için böyle. Ama zorunlu bir hal almıyor bence. Sadece bu dünyayı ve arkadaşlarımı sevdiğim için ayrı kalmak istemiyorum ve mümkün olduğunca düzenli güncellemeler yapmaya çalışıyorum. Ziyaretler daha zorunlu bir hal alıyor aslında. Vakit azlığından ziyaret edemediğim yada ziyaret edip de yorum yazamadığım arkadaşlarım olunca rahatsızlık duyuyorum.

5. Blog yazmayı daha ne kadar sürdüreceğim?

Allah sağlık ve imkan verdiği sürece diyeyim ben de. Nice güzel paylaşımlara inşallah.

Takip ettiğim kadarıyla birçok arkadaşım bu oyuna katıldı. Daha önce davet edildiler mi bilmiyorum ama kabul ederlerse ve fırsat bulup cevaplayabilirlerse ben de yemek ve biz grubunun ve sayfasının kurucuları Sevgili Figen ve Sevgili Zeynep' i bu oyuna davet etmek istiyorum.

İyi haftalar:)